21 Νοεμβρίου 2026

Μεσ(η)μβρίες


Πιθανόν συμπτωματικά, αλλά αν το καλοσκεφτείς ίσως κι όχι, πάντως συνέπεσε την ίδια περίοδο με την απάνθρωπη περιπέτεια που υπέστη η γηραιά ισπανίδα, (όσο η προσωπική αγωνία της την μετουσιώνε σε μια παγκόσμια σεβαστή μορφή) Παράλληλα να βίωνω κι ο ίδιος έναν παρόμοιο προσωπικό γολγοθά, έπειτα από την "έξωση" της οικογένειας μου από την οικία στην οποία κατοικούσα επί 22 συναπτά έτη (πρόκειται για ένα αξιοπρεπές οίκημα με λογικό μίσθιο)
Διάστημα κατά το οποίο πέρασα και εν μέρει ακόμη περνάω μέσα απο πολλές και διάφορες ανακατατάξεις με μακρές αναταράξεις, και λοιπές  αγχώδεις καταστάσεις, γνώριμες σε όσους υποβάλλονται σε παρόμοιες περιστάσεις (Ιδίως την σημερινη ανισόρροπη εποχή της αισχροκέρδειας και των απλησίαστων ενοικίων)
Κατά την διάρκεια λοιπόν αυτής της εξουθενωτικης διαδικασίας της υποχρεωτικής ανάγκης δηλαδή του να ξεσκαρτάρεις τον βίο σου, (για να μην τον μεταφέρεις πάνω κάτω άδικα ) δύο τινά χαρακτήριζω ως τα πλέον σοκαριστικά, πρώτον ο τεράστιος όγκος των καταχωνιασμένων πραγμάτων που αναγκαστικά πρέπει να πετάξεις ως άχρηστα και κατά δεύτερον άλλων τόσων αντικείμενων που με περίσσεια ευκολία ανακαλείται η χρησιμότητα τους, οπότε κι αυτά καταλήγουν με την σειρά τους στον κάδο των αχρήστων.(Είδα κι έπαθα να κουβαλάω) 
Ανάμεσα το λοιπόν στα τόσα άλλα, για να ολοκληρώνω την ιστορία μου, συνέπεσε στα χέρια μου κι ένα ταπεινό κομμάτι χαρτί, εντελώς ξεχασμένο (το οποίο παρουσιάζω στην εικόνα) 
Απλό κομμάτι χαρτί αλλά ικανό να με συγκλονίσει προς στιγμήν, σαν μου θύμισε ότι κάποτε υπήρξα άλλος, με άλλα όνειρα, με άλλα σχέδια. 
Παρόλο που στο χαρτί δεν αποτυπώνεται παρά ένα απλό προσχέδιο (όπως το φανταζόμουν) το οποίο θα προορίζονταν ως εξωφύλλο μιας ιδιωτικής ποιητικής συλλογής, η οποία όπως σωστά αντιλαμβάνεστε, δεν ευόδωσε ποτέ να πραγματοποιηθεί.

27 Σεπτεμβρίου 2026

Αυτός ο κόσμος, δεν είναι πια ο κόσμος μας κι εμείς οι άνθρωποι, δεν είμαστε πια άνθρωποι.

Καλό θα είναι, όποιος μπορεί να ετοιμάζεται σιγά σιγά να την κάνει από "εδώ", αυτό εξάλλου φανερώνεται από τα περισσότερα "πολιτισμικά δρώμενα" τα οποία επανειλημμένα καταμαρτυρούν ότι ο ιστός των κοινωνιών μας έχει πια τελείως διερραγεί και πως ο ανθρωπισμός μας πλέον εξέπεσε σε αγοραίο είδος.
Σε αυτό αναφέρεται και η επικεφαλίδα, με αφορμή τα πολύ σωστά λόγια που μας λέει η σεβαστή κυρία Maricarmen : «Φεύγω από τη Μαδρίτη, επειδή η Μαδρίτη δεν είναι πλέον Μαδρίτη. Και οι Μαδριλένοι δεν είναι πια Μαδριλένοι. Είναι όλοι τους τουρίστες στη Γκραν Βία» 

Πρωτοβρόχια

Αυτό κι αν είναι είδηση, Σεπτέμβρης Μήνας και φέτος είδη έχουν πέσει οι πρώτες αξιόλογες -για τα δεδομένα μας- βροχές στην Κρήτη, τα γνωστά και ξεχασμένα πρωτοβρόχια. Απο όσο θυμάμαι τα τελευταία πολλά χρόνια, μπαίναμε στον Νοέμβριο για να δούμε καμία ψιχάλα. Αν μη τι άλλο καλοδεχούμενες οι φετινές φθινοπωρινές βροχούλες, κι ας ελπίσουμε ότι ο επερχόμενος χειμώνας θα φέρει καλά νερά -ποτιστικά όπως λέμε- Αναμφισβήτητο γεγονός πάντως είναι ότι η γης έχει φτάσει τα όρια της, δεν αντέχει περισσότερη ξηρασία, με ότι συνεπάγεται αυτό όπως εννοειται για την φύση και τις καλλιέργειες. Οψόμεθα... 

20 Σεπτεμβρίου 2026

Super deal's

 Αν μη τι άλλο θα λείψουν εκείνες οι ηρωικές εποχές όπου έβριθαν οραμάτων κι ανένδοτων αγώνων, και που οι οριοθετημένες γραμμές ήταν πιο ξεκάθαρες

Η χαμένη ήπειρος καί άλλα τινά

Επιτέλους ο ΟΗΕ φαίνεται να δραστηριοποιείται αποφασιστικά, καθώς τελευταία σπεύδει μαζί με το χαμένο έδαφος να αποκαταστήσει και την χαμένη του αξιοπιστία.

19 Σεπτεμβρίου 2026

Οι πράκτορες κι εμείς

 Πληθαίνουν τελευταία τα δημοσιεύματα πρόδηλης αγωνίας, ορισμένων από τους κορυφαίους επιστήμονες και ειδικούς προγραμμάτων τεχνικής νοημοσύνης, που προειδοποιούν σχετικά με τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις που παίρνει η ταχύτατη κι ανεξέλεγκτη εξέλιξη της (ΤΝ).

6 Σεπτεμβρίου 2026

Αυτοπροσώπως

Υπόψιν κ (Γεωργίου Τσαμπανάκη)
Η μικρή αυτή σκηνή που θα διηγηθώ, πρόλαβε κι εξελίχτηκε παρότι ακόμη δεν είχα καλά καλά (όπως λένε) προλάβει να πατίσω τα πόδια μου -για πρώτη φορά - στο όμορφο νησί σας.

2 Σεπτεμβρίου 2026

Δόν Μάνος Κατράκης

Ως ελάχιστη ένδειξη τιμής μνήμης και θαυμασμού στον μεγάλο θεατρικό εκφραστή, παραθέτω σειρά τίτλων από την εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ» που παραπέμπουν σε αφιερωμάτα για τον μεγάλο Κρητικό ηθοποιό

(Πατήστε κλικ πάνω στον τίτλο)

«Το πορτρέτο του Μάνου Κατράκη»          

        

«Ο Κρητικός που με τη φωνή του κατήργησε την τυπογραφία…»



«Μάνος Κατράκης: 2 Σεπτέμβρη 1984 – 2 Σεπτέμβρη 2026  – 42 χρόνια Μνήμης και Χρέους»