Το κάδρο που φώναξε : Ντροπή

Παρόλο που πολύ μου αρέσει να ταξιδεύω, πρακτικά δεν καταφέρνω να ξεκουνήσω μήτε ρούπι παραπέρα από τα ρεαλιστικά όρια του νησιώτικου ορίζοντα στον οποίο ως γηγενής (''ελέω τη θεία χάριτι" συν των λοιπών υπερδυνάμεων) ακόμα ευτυχώ να διαβιώ.

Αρχαιολογικός λόφος Παπούρα «Εμπόδιο 24»

SAVE PAPOURA

Η Κρήτη που 'χω μέσα μου…

 «Η Κρήτη που ‘χω μέσα μου, η Κρήτη των προγόνω,
μοιάζει με το περίγραμμα, τση σημερνής και μόνο.
Γιατί δεν είναι τσ ανθρωπιάς, ούτε και των αγώνω.
Έγινε τόπος τσ’ αρπαχτής και των ΑΠΑΤΕΏΝΩ!»

Μήτσος Σταυρακάκης.

Παράδοση, η δύναμη του τόπου

Κοντυλιές - Εργαστήριο Λαούτου Γιάννη Λιναρδάκη (2ο Φεστιβάλ Χαμεζίου)

ΜΠΕ Τριόπετρας κι άλλα τινά Περιβαλλοντικής Αναβάθμισης

Εν αντiθέσει με τον μεγαλόθυμο Σαλαδίνο
Το μόνο που θα αποθέσω σ' ένα άδειο σακί, είναι ένα άδειο σακί.
Ποιες μνήμες να εκτρέψεις; σε ένα χώρο αλλοτριωμένο,
ποια τοπία να πρεσβεύσεις από έναν βίο αρχειοθετημένο.
Παραμόρφωση τόπου και χώρου,
από την ιστορία μου γίνομαι ξένος.

Ανυποψίαστες αβεβαιότητες

Ο κόσμος μας αποτάσσεται την κακιά στιγμή,
ωστόσο βιώνει τα χειρότερα μια ολάκερη ζωή,
ζει με προσβολές, δανεικά κι απειλές,
αντιμέτωπος μ΄ ακραίες αντιξοότητες,
κι όμως είναι ευγνώμον που επιζεί,
παρότι χειμαζόμενος από ενδόμυχες αβεβαιότητες.
Είναι ένας κόσμος που δεν τολμά να υποψιαστεί
ότι πιθανότατα θα αφανιστεί.

Η τελευταία μου μεγάλη μαλακία

- Είτε παρουσιάζεται επιμελώς ατημέλητος, προσδίδοντας μια αμφίσημη εικόνα ανεπιτήδευτης αίγλης, είτε εμφανίζεται ατημέλητα επιμελημένος όσου να προσδίδει μια εικόνα ιδιόμορφης χαριτωμενιάς.

Αλληλεγγύη στους κατατρεγμένους

Καθώς πρέπει
Όταν η χώρα σου μετατραπεί σε χώρο,
κι όσες αλήθειες πρέσβεψες θα αμφισβητούνται,
ίσως δεν σου φανεί αδιάφορος ο όρος:
Αλληλεγγύη στους κατατρεγμένους.
-Όλα καλά;
οι καθωσπρεπειστές στρουθοκαμηλίζουν
κι αποσείουν εαυτούς απ την ευθύνη!
αρκεί που δεν γεννήθηκαν στην Παλαιστίνη,
να τους σκοτώνουν μόνο και μόνο επειδή είναι Παλαιστίνιοι.
Απλοϊκή ομοιοκαταληξία, καμιά ιδιαίτερη πρωτοτυπία,
δεν χρειάζεται επεξεργασία,
είναι αλήθεια.
Στην εθνοκάθαρση του λαού της Παλαιστίνης
μαύρο στεφάνη η ιστορία αποτίνει,
φόρος τιμής κι όχι υποκριτική ελεημοσύνη.

Αυτοδιάψευση & αναίρεση αυτής

Εθάρουνα κι εγώ, όντως αδαής επί των συστημάτων πληροφορικής ότι επειδή μου εδόθη η ευκαιρία -μέσο τούτης εδώ της ιστοσελίδας - να εκφράζω τις απόψεις μου, αρθρώνοντας ενίοτε δημοσίως μερικά κολλυβογράμματα σε "ευρύ (Θεός να το κάνει) κοινό".

Φάτε μάτια νόημα

Αν συλλογιστούμε ότι η καθημερινή παράκτια ψαριά ενός παραδοσιακού Ινουίτ γηγενή κάτοικου του παγωμένου κι αφιλόξενου αρκτικού κύκλου, όσο πενιχρή κι αν προκύψει, υπό τις συνήθεις αντίξοες τοπικές καιρικές συνθήκες, ασφαλώς και δεν παύει να συνιστά μια πραγματικά πολύτιμη αξία, πόσω μάλλον θρεπτική, δεδομένου ότι παρέχει την απολύτως απαραίτητη ποσότητα τροφής για την αναγκαία σίτιση της φαμίλιας του καλού μας αυτόχθονα φίλου.