Απο την «ομάδα χωρίς όνομα»!
Bild : «Pleite gegen No-Name-Klub ++ Schmerzen bei Klopp-Star»
"Φρόνιμοι και νοικοκυροί,δεν ζουν στον Ψηλορείτη. Οι κουζουλοί την κάμανε αθάνατη την Κρήτη"
Αν μη τι άλλο θα λείψουν εκείνες οι ηρωικές εποχές όπου έβριθαν οραμάτων κι ανένδοτων αγώνων, και που οι οριοθετημένες γραμμές ήταν πιο ξεκάθαρες
Επιτέλους ο ΟΗΕ φαίνεται να δραστηριοποιείται αποφασιστικά, καθώς τελευταία σπεύδει μαζί με το χαμένο έδαφος να αποκαταστήσει και την χαμένη του αξιοπιστία.
Πληθαίνουν τελευταία τα δημοσιεύματα πρόδηλης αγωνίας, ορισμένων από τους κορυφαίους επιστήμονες και ειδικούς προγραμμάτων τεχνικής νοημοσύνης, που προειδοποιούν σχετικά με τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις που παίρνει η ταχύτατη κι ανεξέλεγκτη εξέλιξη της (ΤΝ).
Υπόψιν κ (Γεωργίου Τσαμπανάκη)
Η μικρή αυτή σκηνή που θα διηγηθώ, πρόλαβε κι εξελίχτηκε παρότι ακόμη δεν είχα καλά καλά (όπως λένε) προλάβει να πατίσω τα πόδια μου -για πρώτη φορά - στο όμορφο νησί σας.
Ως ελάχιστη ένδειξη τιμής μνήμης και θαυμασμού στον μεγάλο θεατρικό εκφραστή, παραθέτω σειρά τίτλων από την εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ» που παραπέμπουν σε αφιερωμάτα για τον μεγάλο Κρητικό ηθοποιό
(Πατήστε κλικ πάνω στον τίτλο)
«Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες:
Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης.
Αν δε σωθεί, εγώ φταίω»
(Νίκος Καζαντζάκης, Ασκητική)
Όσο θαυμασμό κι αν τρέφω για το υπερβατικό μεγαλείο που εκφράζει με το λογοτεχνικό του έργο αυτός ο μεγάλος Κρητικός διανοούμενος συγγραφέας. Με όση αφοσίωση κι αν προσπαθώ να δρω ασπάζοντας ακέραια την παρακαταθήκη των αποφθεγμάτων του.
Παρεπιπτόντως ευελπιστώ, ότι τώρα που επιτέλους κατόρθωσα μετά από πάρα πολύ καιρό να κάνω ανάρτηση στο ιστολόγιο από το κινητό, ίσως η συχνότητα δραστηριότητας μου με νέες αναρτήσεις να προσεγγίσουν κάπως τα επίπεδα όπως αυτά κατά τα οποία χρησιμοποιούσα σταθερό υπολογιστή για την επεξεργασία των αναρτήσεων του μπλόκ. Η που πιθανότητα, θα αποδεχτεί ότι η εν λόγο "τεχνική" δυσχέρεια απλά λειτουργούσε ως πρόσχημα για να εγκαταλείψω την αφήγηση ενός βασανιστικού επιθανάτιου ρόγχου, με την δυσάρεστη περιγραφή της ανεπανόρθωτης καταστροφής του αγαπημένου μου τόπου, καθώς με λύπη τον παρακολουθώ να αποθνήσκει σε όλα τα μετά-φυσικά πλάτη και μήκη με ταχύτατους ρυθμούς.
Οίκος Αντοχής: Μυστικά και νόστιμα στη Ρόδο
Paris Côte d'Azur
Όσο διάβαζε και ξαναδιάβαζε το καινούργιο του σχόλιο, σε κάθε επανάληψη τον διακατείχε ολοένα περισσότερο η πεποίθηση ότι κατάφερνε για μια ακόμη φορά να αποδώσει ακόμη και μέσο αυτής της ελάχιστης ύλης του συγγραφικού του εγχειρήματος, ατόφιο το γνήσιο λογοτεχνικό του ταλέντο.